سرطان کمیاب
بیماری ها

ژن SMARCA4 نویدبخش درمان سرطان ریه و سرطان کمیاب کارسینوم سلول‌های کوچک تخمدان از نوع هایپرکلسمیک (SCCOHT)

نشانگر ژن SMARCA4 نویدبخش درمان سرطان ریه و سرطان کمیاب کارسینوم سلول‌های کوچک تخمدان از نوع هایپرکلسمیک (SCCOHT)

سرطان نادر کارسینوم سلول‌های کوچک تخمدان از نوع هایپرکلسمیک (SCCOHT) و سرطان ریه را می توان توسط نشانگر ژنتیکی ژن SMARCA4، و به کمک داروهای استروژن‌های آندوژن درمان کرد. دو مقاله جدید که به رهبری محققان دانشگاه مک گیل انجام و به طور هم‌زمان در مجله‌ی ارتباطات طبیعی منتشر شده است، وعده داده‌اند که داروهایی که در حال حاضر برای درمان اثرات مثبت استروژن بر سرطان سینه مورد استفاده قرار می‌گیرند می‌توانند در درمان این دو نوع سرطان کمیاب، مؤثر باشند.

نشانگر ژنتیکی SMARCA4 نویدبخش درمان سرطان کمیاب تخمدان و سرطان ریه

این کشف موفقیت‌آمیز روی دو سرطان کمیاب، در سال ۲۰۱۴ توسط دکتر ویلیام فوکلز و جیمز مک گیل، استاد گروه پزشکی، انکولوژی و ژنتیک انسانی در دانشکده پزشکی مک گیل انجام شد، آن‌ها نشان دادند که سرطان کمیاب کارسینوم (غدهی سرطانی لایه‌ی بیرونی پوست بدن) سلول‌های کوچک تخمدان از نوع هایپرکلسمیک (SCCOHT) نادر اما بسیار سرنوشت‌ساز که عمدتاً زنان جوان را آزار می‌دهد، ناشی از جهش در ژن SMARCA4 هستند.

سرطان کمیاب

نحوه‌ی پیدا کردن راهی برای به‌کارگیری این کمبود ژنتیکی برای درمان بهتر بیماران مبتلا به این دو سرطان کمیاب، به یک چالش تبدیل شد. دکتر سیدونگ هوانگ، استادیار گروه بیوشیمی دانشکده پزشکی مک گیل، و نویسنده ارشد در هر دو مقاله، به دنبال توسعه این چالش بود. دکتر هوانگ طی سال‌های زیادی در ژنوم شناسی کارکردی تحصیل کرده بود و با هدف کار بر روی مسائل مهم در انکولوژی به مک گیل پیوست. دکتر هوانگ، که همچنین عضو مرکز تحقیقات سرطان گودمن مک گیل است، توضیح می‌دهد:” به نظر من کار بر روی چیزی شبیه SCCOHT انتخاب مناسبی بود زیرا یک بیماری ژنتیکی منحصر به فرد است که به‌واسطه‌ی از دست دادن یک تک ژن، SMARCA4 رخ می‌دهد. ”

در این مطالعه همکاری بین دکتر هوانگ و دکتر فوکلس همراه با پروفسور مک گیل و دکتر جوانز رک، در موسسه تحقیقاتی مرکز بهداشت دانشگاه مک گیل (RI-MUHC)، دکتر باربارا وندریدژن در موسسه تحقیقات بیمارستان اوتاوا و دکتر سیریم ونتی در دانشگاه میشیگان انجام شد. دکتر هوانگ و ییوبو ژو، دانشجوی دکترای او، اولین نویسنده مقاله، توانستند دریابند که هدف قرار دادن کییناز وابسته به سیکلین ۴/۶ (CDK4 / 6) نشان‌دهنده‌ی آسیب‌پذیری در سرطان کمیاب با ژن SMARCA4 معیوب، است.

دکتر فولکز که رئیس آزمایشگاه ژنتیک سرطان در موسسه لیدی دیویس در بیمارستان عمومی یهودی و محقق در RI-MUHC است می‌گوید: “در مورد این کار، آنچه ازنظر بالینی هیجان‌انگیز بوده، این است که مهارکننده‌های CDK4 / 6 برای سال‌ها استفاده می‌شوند، بنابراین بسیار شناخته شده و خصوصیات ایمنی آن‌ها مشخص است.”

دکتر هوانگ افزود: ” به‌خصوص، در مورد SCCOHT، فهمیدن اینکه داروهای موجود می‌توانند مؤثر باشند، مسئله مهمی است، زیرا این نوع سرطان کمیاب بوده و بعید است درزمینهی توسعه دارو اختصاص داده شود.” علاوه بر این، بیماران ممکن است از ایمنی ضد تومور ناشی از مهارکننده‌های CDK4 / 6 بهره‌مند شوند، همان‌طور که اخیراً علاوه بر مهار مستقیم تومور در سایر سرطان‌ها توسط این داروها، انجام شده است. ”

ژو اظهار داشت: “اگر چه درمان سرطان ریه سلول‌های غیر کوچک (NSCLC) که بسیار شایع‌تر از سرطان کمیاب SCCOHT است، می‌تواند بسیار دشوار باشد. “ما کار SCCOHT را روی NSCLC گسترش دادیم، زیرا حدود ۱۰٪ از این تومورهای رایج SMARCA4 را نیز از بین می‌برند.”

شواهد به دست آمده در هر دو مطالعه آزمایشگاهی بر روی سلول‌های سرطانی انسان و در سلول‌های زنده در مدل‌های حیوانی نشان می‌دهد که مهارکننده‌های CDK در معرض تومورهای کمبود SMARCA4 مؤثر هستند.

دکتر فولکز می‌گوید: “در واقعیت این داروها خیلی خوب بودند. شاید به این خاطر که پروتئینی که هدف قرار می‌دهند در سطوح بسیار پایین تومور است – فقط به‌اندازه‌ای که تومور زنده بماند، اما هنوز حساس به مسدود شدن است. ”

دکتر هوانگ افزود: ” این موضوع در مقایسه با کاربرد اولیه این دسته از داروها برای درمان سرطان سینه است که اغلب سطح بالای پروتئین را بیان می‌کنند. بنابراین، یافته‌های ما به طور بالقوه کاربردهای این داروها را گسترش می‌دهد.”

مکانی دقیقی که این مهارکننده‌های خاص در سرطان‌های مختلف کار می‌کنند تابه‌حال به‌صورت قطعی مشخص نشده است. اما، دکتر فولکز می‌گوید، این یک سؤال علمی است؛ بنابراین تا زمانی که داروها مؤثر باشند، تأثیر بالینی آن‌ها غیرقابل‌انکار است.

دکتر هوانگ می‌گوید: “گام بعدی این است که این داروها روی بیماران مبتلا به سرطان کمیاب SCCOHT یا NSCLC با کمبود SMARCA4 کار کند و سایر اهداف دارویی را در این سرطان‌ها شناسایی کنند تا بتوانند در ترکیب با بازدارنده‌های CDK4 / 6 برای غلبه بر مقاومت بالقوه، تأثیر بگذارد.

منبع:www.sciencedaily.com

چیلانه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *