نانوذرات پلاتین
بیماری ها

درمان سرطان با نانوذرات پلاتین

نانوذرات پلاتین ،سمیت انتخابی در برابر سلول‌های سرطانی کبد دارند

در سال‌های اخیر تعداد داروهای هدفمند سرطانی بسیار افزایش‌یافته است. با این حال، عوامل شیمی‌درمانی معمولی هنوز نقش مهمی در درمان سرطان دارند. این‌ها شامل عوامل سمیت سلولی مبتنی بر پلاتین هستند که به سلول‌های سرطانی حمله کرده و آن‌ها را می‌کشند. اما این عوامل به بافت سالم نیز آسیب می‌زنند و باعث عوارض جانبی شدیدی طی درمان سرطان می‌شوند. محققان در ETH زوریخ روشی را معرفی کرده‌اند که به درمان انتخابی سرطانی با داروهای ازاین‌دست منجر شده است.

سرطان و هرآنچه باید در مورد آن بدانید

سلولهاي سرطاني به دلیل تغيير بيان در سطوح mRNA ژن هاي مربوط به فرآيند مرگ سلولي برنامه ريزي، به به داروهاي شيمي درماني حساس هستند. برای غلبه بر این مشکل، نانوساختارهاي تحويلدهنده دارو با غلظت هاي کمتر و موثرتر از داروهاي شيمي درماني ابداع شدهاند.

پلاتین زمانی که به پلاتین (II) اکسیداسیون می‌شود می‌تواند سمیت سلولی داشته باشد، و در شیمی‌درمانی متداول پلاتین مبتنی بر این فرم استفاده می‌شود. با این حال، پلاتین اکسید نشده (۰) برای سلول‌ها سمیت کمی دارد. بر اساس این اطلاعات، تیمی به رهبری هلما ونمرس، استاد آزمایشگاه شیمی آلی و مایکل شوشان، به دنبال راهی برای معرفی پلاتین (۰) به سلول‌های هدف و اکسیداسیون آن به پلاتین (II) بودند. برای این منظور، آن‌ها از نانوذرات پلاتین اکسید نشده استفاده کردند که ابتدا باید با یک پپتید تثبیت شود. آن‌ها یک کتابخانه حاوی هزاران پپتید را برای شناسایی یک پپتید مناسب برای تولید نانوذرات پلاتین (قطر ۲٫۵ نانومتر) که سال‌ها پایدار باشد، شناسایی کردند.

اکسیداسیون نانوذرات پلاتین داخل سلول

آزمایشات با سلول‌های سرطانی نشان داد که نانوذرات پلاتین (۰) به سلول‌ها نفوذ می‌کنند. نانوذرات پلاتین هنگامی که داخل محیط خاص سلول‌های سرطانی کبدی قرار می‌گیرند، اکسید می‌شوند و باعث ایجاد اثر سمیت سلولی پلاتین (II) می‌شوند.

مطالعات با ده نوع مختلف سلول‌های انسانی نیز نشان داد که سمیت نانوذرات پلاتین پوشش داده شده با پپتید به سلول‌های سرطانی کبد بسیار انتخابی است. آن‌ها اثر سمی مشابه با Sorafenib دارند. Sorafenib رایج‌ترین دارو برای درمان تومورهای اولیه کبد است. با این حال، نانوذرات پلاتین نسبت به Sorafenib انتخابی‌تر هستند و به طور قابل‌توجهی بیشتر از Cisplatin شناخته‌شده‌ی شیمی‌درمانی است. بنابراین تصور می‌شود که نانوذرات عوارض جانبی کمتری نسبت به داروهای فعلی داشته باشند.

گروه تحقیقاتی، قادر به تعیین مقدار پلاتین درون سلول‌ها و هسته‌های آن‌ها با استفاده از طیف‌سنج جرم خاص بودند. آن‌ها نتیجه گرفتند که محتوای پلاتین در هسته سلول‌های سرطانی کبد به طور قابل‌توجهی بالاتر از سلول‌های سرطانی کولورکتال است. نویسندگان بر این باورند که یون‌های پلاتین (II) که از طریق اکسیداسیون نانوذرات پلاتین در سلول‌های سرطانی کبد تولید می‌شوند، وارد هسته می‌شوند و سمیت آن‌ها را آزاد می‌کنند.

یکی از محققان می‌گوید:”ما هنوز یک راه بسیار طولانی و نامطمئن برای تولید یک داروی جدید پیش رو داریم، اما این تحقیق روش جدیدی را برای بهبود انتخاب پذیری داروها روی انواع خاصی از سرطان معرفی کرد. با استفاده از یک پروسه فعال‌سازی انتخابی خاص برای نوع سلولی مشخص، تحقیقات آینده خواص شیمیایی نانوذرات پلاتین را برای کنترل بیشتر روی اثرات بیولوژیکی آن‌ها گسترش خواهد داد.

منبع:news-medical.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *