آرتمیزینین
داروها

داروی ضد مالاریای آرتمیزینین

یافته‌های جدید در مورد داروی ضد مالاریای آرتمیزینین ،محققان اثرات مولکولی آرتمیزینین را در درمان آلزایمر، اسکیزوفرنی و صرع آشکار کردند.

آرتمیزینین، از برگ‌ها و گل‌های گیاه گندواش یا درمنهی یکساله (Artemisia annua) مشتق شده است و طی قرن‌ها در طب سنتی چینی به کار می‌رفته است. اثربخشی این داروی گیاهی پژوهشگر چینی تو یویو مورد بررسی قرار گرفت. به پاس تحقیقات او در سال ۲۰۱۵ جایزه نوبل به وی اعطا شد. آرتمیزینین و مشتقات نیمه مصنوعی آن – به طور کلی تحت عنوان آرتمیزینین ها شناخته می‌شوند – برای درمان بیماری‌های عفونی گرمسیری مالاریا مورد استفاده قرار می‌گیرند. علاوه بر این، این مولکول‌ها بر چندین فرآیند سلولی در انسان تأثیر می‌گذارند. به‌عنوان‌مثال، آرتمیزینین ها قادر به فعال کردن سیستم ایمنی بدن در برابر انواع مختلف سرطان یا تنظیم تفکیک در سلول‌های T پانکراس هستند که می‌تواند در درمان دیابت مفید باشد.

طب سنتی چینی برای قرنها از چای گندواش برای درمان مالاریا استفاده میکرده، اما تأثیر آن کمتر از فراورده‌های جدید Artemisinin می‌باشد. آرتمیزینین به صورت تزریق یا کاربرد خوراکی، به سرعت و با اثر زیادی موجب درمان بیماری مالاریا میشود. همچنین این دارو خاصیت ضدسرطانی نیز دارد.

مکانیزم های مولکولی آرتمیزینین ناشناخته است

دکتر ویکرام کازارگود توضیح می‌دهد: “گرچه کلاس دارویی آرتمیزینین، تائید شده و از نظر بالینی معتبر است و برای قرن‌ها مورد استفاده قرار گرفته است، مشخص نیست که چه مکانیزم های مولکولی فعالیت‌های مرتبط با سلول را تحت تأثیر قرار می‌دهند، مانند تشخیص پروتئین هدف و مدولاسیون”. پروفسور هرمان شیندلین همکار گروه تحقیقاتی در مرکز ویرجوم رودلف، نویسنده اولین این مقاله است. این مطالعه در مجله Neuron منتشر شد.

مدل جامع برای تنظیم انتقال عصبی مهار کنندة آرتمیزینین توسعه یافته است

زیست‌شناس ساختاری اولین کسی بود که ساختارهای کریستالی دو مشتق مختلف آرتمیزینین (آرتسونات و آرتمتر) را در یک مجموعه با ژیفیرین حل کرد. با اتصال به گلیکول‌های مهارکننده گلیسین و GABAA، ژیفیرین به‌عنوان یک پروتئین داربستی مرکزی مهار کنندة پس سیناپسی در سیستم عصبی مرکزی پستانداران عمل می‌کند. ژیفیرین به تازگی به‌عنوان پروتئین هدف آرتمیزینین شناسایی شده است. نتایج به وضوح نشان می‌دهد که چگونه آرتمیزینین هدف گیرنده جامع کیسه هوایی اجباری در ژیفرین را هدف قرار داده و با گیرنده‌های مهارکننده نورترنسمیتر (ماده‌ای که موجب انتقال انگیزه‌ها و پیام‌ها در اعصاب می‌شود) برای همپوشانی یک سایت اتصال عمل می‌کند. این یافته‌های جدید می‌تواند به‌عنوان ابزار مؤثری برای فیزیولوژی مغز انسان شناخته شود.

کازارگود اذعان داشت: ” ساختارهای کریستال، همراه با داده‌های بیوشیمیایی، الکتروفیزیولوژیک و آزمایشگاهی، یک مدل جامع از تنظیم انتقال عصبی مهار توسط Artemisinin را ارائه می‌دهند. به گفته وی، این مدل به وضوح تعامل بین پروتئین‌ها و داروها را توصیف می‌کند.

گام مهمی برای توسعه داروها

شیندلین، محقق اصلی، می‌گوید: “اطلاعات ما نه تنها منجر به درک اینکه چگونه آرتمیزینین ها توسط یک مولکول هدف شناسایی می‌شوند، بلکه به محققان کمک می‌کند تا این عوامل را به تعدیل‌کننده‌های بسیار خاص ژیفیرین توسعه داده و بهینه کنند. این تعدیل‌کننده‌ها می‌توانند نقش مهمی در درمان عصبی بیماری‌هایی مانند آلزایمر، اسکیزوفرنی و صرع، ایفا کنند.

داده‌های منتشر شده در Neuron حاصل از همکاری بین‌رشته‌ای با گروه‌های دیگر در دانشگاه وورزبورگ، مرکز پزشکی دانشگاه هامبورگ و دانشگاه کپنهاگ است.

منبع:sciencedaily.com

چیلانه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *