رپادوسین
بیماری ها

داروی جدید رپادوسین از عوارض جراحی جلوگیری میکند

دانشمندان جان هاپکینز در یک تحقیق استراتژیک، یک داروی جدید تحت عنوان رپادوسین که حاوی ۴۵۰۰۰ ترکیب جدید شامل عناصر شیمیایی مهارکننده سیستم ایمنی بدن را به نمایش گذاشتند و کشف کردند که ممکن است از آسیب خون‌رسانی مجدد، آسیب به بافت و عوارض جراحی، حمله قلبی و سکته مغزی جلوگیری کند.

گروه جان هاپکینز، ترکیب راپادوسین که اخیراً کشف‌شده، و خانواده آن که شامل ۴۵۰۰۰ داروی شیمیایی است را ثبت کرد. این دارو همچنین تحت لیسانس شرکت Rapofusyn Pharmaceuticals و رهبر این تحقیق، دکتر جان اُو. لیو، استاد داروسازی و انکولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز، است. محققان هشدار می‌دهند که هرگونه تجاری‌سازی یا استفاده بالینی از این دارو باید با توجه بیشتر ایمنی و سودمندی در افراد صورت گیرد.

گزارشی در ۱۰ دسامبر در مجله شیمی طبیعت در مورد روش‌های ایجاد و شناسایی رپادوسین، و همچنین آزمایشات آزمایشگاهی آن روی موش‌های با آسیب‌های خون‌رسانی مجدد به کلیه‌ها، ارائه شد.

لیو می‌گوید: “آسیب‌های خون‌رسانی مجدد یک عارضه رایج پس از عمل جراحی، به‌ویژه در سالمندان است”. وی افزود: یک کتابخانه از هزاران دارو که همیشه در جهان مورداستفاده قرارگرفته و در کتابخانه داروئی جان هاپکینز نگهداری می‌شود، ارائه شد.

آسیب زمانی رخ می‌دهد که پس از جراحی پزشکان انبرها را از روی رگ‌های خونی آزاد می‌کنند و جریان خون اکسیژن را به داخل بافت‌هایی که به‌طور موقت از آن منع شده بودند، می‌رساند. موج خون می‌تواند بافت‌هایی را ایجاد کند که باعث التهاب و آسیب اندام می‌شود. این وضعیت همچنین زمانی رخ می‌دهد که سرخرگ‌های مسدود شده بعد از حمله قلبی و سکته مغزی، باز می‌شوند. در حال حاضر تعدادی از داروهای موردبررسی برای درمان آسیب‌های خون‌رسانی مجدد وجود دارد و برخی از درمان‌ها مانند رقیق‌کننده‌های خون و داروهای ضدالتهابی می‌تواند برای برخی از انواع بیماری‌ها نسبتاً مؤثر باشد.

لیو اظهار داشت: “اساساً، رپادوسین سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند و اغلب برای بیماران پیوند کلیه برای جلوگیری از پس زدن پیوند، تجویز می‌شود”. وی افزود: “من همیشه تصور می‌کردم که رپامایسین کیفیت جالبی دارد. این دارو بسیار پایدار است و به‌ویژه به علت ساختار شیمیایی آن، سلول‌ها می‌توانند مقادیر زیادی از آن را جذب کنند “.

ازنظر شیمیایی، رپامایسین و یکی دیگر از داروهای ضد قارچی ایمنی، به نام FK506، حاوی داربست منحصربه‌فردی هستند که تقریباً نیمی از حلقه را تشکیل می‌دهند. این نصف حلقه که دامنه اتصال FKBP نامیده می‌شود، بین دو دارو تقریباً یکسان است، و نیمه دیگر، دامنه اثرگذار نامیده می‌شود که برای هر یک از آن‌ها منحصربه‌فرد است. دامنه اتصال FKBP دارو، مزایایی ازجمله پایداری و توزیع بیشتر در تمام بدن دارد. دامنه اثرگذار چیزی است که هر دارو پروتئین‌های مختلف را برای سرکوب سیستم ایمنی بدن و یا مهار رشد سلول‌های سرطانی هدف قرار می‌دهد.

لیو تأکید کرد: ” با الهام از معماری شیمیایی منحصربه‌فرد رپامایسین و FK506، امکان ساخت مولکول‌های مشابه حلقه‌ای با تغییر دامنه اثرگذار رپامایسین و جایگزینی آن با بلوک‌های ساختمانی جدید برای هدف قرار دادن سایر پروتئین‌های درگیر در بیماری‌های انسانی وجود دارد.

برای انجام این کار، لیو و تیم تحقیقاتی وی ۴۵۰۰۰ ترکیب از اجزاء دارای یک دامنه اتصال FKBP و دامنه‌های مختلف اثرگذار ایجاد کردند. آن‌ها استخر عظیم ۴۵۰۰۰ ترکیب را به ۳۰۰۰ گروه کوچک‌تر تقسیم کردند و هر گروه را برای افرادی که دچار مسمومیت مسیر شیمیایی مرتبط با آسیب خون‌رسانی مجدد شده بودند، آزمایش کردند.

این مسیر یک سیستم پمپ است که حمل‌کننده نوکلئوز تعادلی یا ENT نامیده می‌شود که مولکول آدنوزین را به‌عنوان یک پیام‌رسان بیولوژیکی به سلول حمل می‌کند. بافت‌هایی که بدون اکسیژن بودند، مقدار زیادی آدنوزین تولید می‌کنند. آدنوزین بااتصال به گیرنده‌ها بر روی سطح سلول‌ها از آسیب محافظت می‌کند. برای کنترل اینکه چگونه و چه مقدار آدنوزین به گیرنده متصل شود، سلول‌ها می‌توانند فعالیت آدنوزین را با بلعیدن آن به داخل سلول از طریق انتقال‌دهنده ENT تحریک کنند. لیو می‌گوید: “بنابراین هدف این است که آدنوزین برای درمان آسیب‌های خون‌رسانی مجدد در خارج از سلول نگه‌داشته شود.”

برای نگه‌داشتن آدنوزین در خارج از سلول، دانشمندان به دنبال ترکیباتی بودند که فعالیت ENT را مسدود کند و بیشترین آدنوزین را تا زمانی که اثر محافظتی برای بافت داشته باشد، خارج از سلول‌ها نگه دارد. ترکیب جدیدی که طی این تحقیقات کشف شد، رپادوسین نامیده شد.

در آزمایشات آزمایشگاهی، دانشمندان به ۲۵ موش رپادوسین تزریق کردند، یکی از کلیه‌های آن‌ها را حذف کردند و آن یکی را ۴۵ دقیقه با انبر نگه‌داشتند؛ ۲۴ ساعت بعد، خون موش‌ها را برای بررسی سطوح کراتینین و نیتروژن نمونه‌برداری کردند که نشانگر آسیب خون‌رسانی مجدد است.

حیواناتی که رپادوسین مصرف کردند، یک‌سوم کل کراتینین (۰٫۴ میلی‌گرم در دسی لیتر در مقایسه با ۰٫۶ میلی‌گرم در دسی لیتر به‌طور متوسط) و کمتر از نیمی از میزان نیتروژن (۴۰ میلی‌گرم در دسی لیتر در مقایسه با ۹۰ میلی‌گرم در دسی لیتر) نسبت به موش‌های شاهد با توجه به داروی لغو اثرات رپادوسین داشتند.

منبع:sciencedaily

چیلانه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *