اسید لینولئیک
بیماری ها, سلامت

اثرات اسید لینولئیک بر پاسخ التهابی به ژن‌ها وابسته است

اثرات اسید لینولئیک بر پاسخ التهابی به ژن‌ها وابسته است

یک مطالعه جدید که در دانشگاه فنلاند شرقی انجام شده نشان می‌دهد که اثرات اسید لینولئیک بر بدن انسان به طور عمده به ژن‌ها بستگی دارد. اسید لینولئیک یک اسید چرب ضروری است. افرادی که انواع مختلف ژن FADS1 را حمل می‌کنند پاسخ التهابی متفاوتی داشته و تغییرات گلوکز ناشتا را در هنگام تکمیل رژیم غذایی خود با روغن آفتابگردان با غلظت اسید لینولئیک داشتند. این اولین بار بود که این مطالعه روی انسان انجام شد.

اسید چرب لینولئیک با فرمول شیمیایی یک روغن بی‌رنگ و متعلق به خانواده اسیدهای چرب ضروری است که در بدن انسان سنتز نشده و باید از طریق غذا آن را بدست آورد. بنابراین، مصرف مناسب این اسید چرب در رژیم غذایی ضروری است. کمبود این اسیدچرب موجب ریزش موها، پوسته پوسته شدن پوست و تاخیر در بهبود زخم‌ها می شود.

به گفته‌ی ماریا لانکینن از دانشگاه فنلاند شرقی، یافته‌ها حاکی از حدس‌هایی در مورد توصیه مصرف اسید لینولئیک – و احتمالاً سایر اسیدهای چرب – است که باید مطابق با ژن‌های فردی باشد. با این حال، قبل از هرگونه توصیه مبتنی بر ژن‌ها، تحقیقات بیشتری لازم است.

ژن FADS1 متابولیسم اسید چرب بدن را تنظیم می‌کند و همچنین در متابولیسم گلوکز ایفای نقش می‌کند. رژیم غذایی هر فرد، به‌نوبه خود، تأثیر عمده‌ای بر غلظت اسیدهای چرب مختلف در بدن انسان دارد. اسید لینولئیک در روغن‌های گیاهی، آجیل و دانه‌ها یافت می‌شود و رایج‌ترین اسید چرب اشباع‌نشده امگا ۶ است. مصرف زیاد و سطوح بالای اسید لینولئیک در خون با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی عروقی مرتبط است. از سوی دیگر، با این حال، متابولیت اسید لینولئیک می‌تواند منجر به التهاب شود، به همین دلیل مصرف زیاد این اسید به‌عنوان یک عامل قابل‌قبول در کاهش سطح التهابی در نظر گرفته می‌شود. با توجه به مطالعات اخیر منتشرشده، این مشاهدات متناقض می‌تواند به دلیل وجود تفاوت‌های ژنتیکی قابل توجیه باشد.

این مطالعه نشان داد که جهش‌های نقطه در rs174550 ژن FADS1 اثرات اسید لینولئیک را روی ترکیبات اسید چرب سرم و گلوکز ناشتا، انسولین و CRP تغییر می‌دهد. این موارد در بیش از ۱۳۰۰ مرد میان‌سال که در مطالعه METSIM (سندرم متابولیک مردان) شرکت داشتند، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. علاوه بر این، ۶۰ مرد در مداخله FADSDIET برای حامل‌های دو نوع مختلف ژنی شرکت کردند. در طی چهار هفته، ۳۰ تا ۵۰ میلی‌لیتر روغن آفتابگردان حاوی اسید لینولئیک به رژیم روزانه آن‌ها اضافه شد. انتخاب شرکت‌کنندگان بر اساس ژن‌های آن‌ها باعث می‌شود که یک مجموعه تحقیقاتی منحصربه‌فرد حاصل شود که اطلاعاتی را درباره تعاملات رژیم غذایی با ژن‌ها ارائه می‌کند.

یافته‌ها نشان می‌دهند که اثرات اسید لینولئیک بر بدن انسان به طور عمده به نوع ژن FADS1 فرد بستگی دارد. برای مثال، چگونگی اثربخشی مکمل اسید لینولئیک می‌تواند سطح گلوکز ناشتا را کاهش دهد. علاوه بر این، بسته به نوع ژن، افزایش مصرف این اسید می‌تواند سطح CRP فرد را به سمت بالا یا پایین تغییر دهد. همچنین، ژن FADS1 بر میزان واسطه‌های التهابی اثر می‌گذارد که از متابولیت اسید لینولئیک و دیگر اسیدهای چرب امگا ۶ تشکیل شده‌اند.

این مطالعه با همکاری موسسه کارولینسکا انجام شد و یافته‌های آن در مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شد.

منبع:sciencedaily.com

چلانه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *